Марои киришмаи он тарк глъзор бикушт

مرا کرشمه آن ترک گلعذار بکشت

Марои шиканҷаи он ҷаъди ҳамчу мор бикушт

مرا شکنجه آن جعد همچو مار بکشت

Савор мешуд ва як шакл ва сад ҳазор назар

سوار می شد و یک شکل و صد هزار نظر

Ҳам аввалин назарами шакли он савор бикушт

هم اولین نظرم شکل آن سوار بکشت

Магар ки боди сабои баради Рахши гулгунаш

مگر که باد صبا برد رخش گلگونش

Ки ҷони сӯхтагонро чароғ вор бикушт

که جان سوختگان را چراغ وار بکشت

Талаб ки мекунад имрӯзи хӯни ман ки маро

طلب که می کند امروز خون من که مرا

Камони ишқ ба пайкон обдор бикушт

کمان عشق به پیکان آبدار بکشت

Ба ошкору ниҳон чунки зи он хешам дид

به آشکار و نهان چونکه ز آن خویشم دید

Ниҳонем бар худ хонд ва ошкор бикушт

نهانیم بر خود خواند و آشکار بکشت

Ҳазор бор , азон тарки хираи каш , фарёд

هزار بار، ازان ترک خیره کش، فریاد

Ки ҳамчуи ман на яке балки сад ҳазор бикушт

که همچو من نه یکی بلکه صد هزار بکشت

Чу моҳе ки дар уфтад ба доми хусрав ро

چو ماهیی که در افتد به دام خسرو را

Ба қайди зулф дар афганду зор зор бикушт

به قید زلف در افگند و زار زار بکشت