Чаҳ доғҳост ки бар сина фигорам нест

چه داغهاست که بر سینه فگارم نیست

Чаҳ дрдҳост ки бар ҷон беқарорам нест

چه دردهاست که بر جان بی قرارم نیست

Дилами зи кӯшиши хӯни гашту ком дил нарасед

دلم ز کوشش خون گشت و کام دل نرسید

Чаҳ суд дорад бахшиш , чу бахт ёрам нест

چه سود دارد بخشش، چو بخت یارم نیست

Ба хок кӯй бисозам , чу хоки ёри ним

به خاک کوی بسازم، چو خاک یار نیم

Бар остонаи бимирам чу пеш боРом нест

بر آستانه بمیرم چو پیش بارم نیست

Хушам ба давлати хорӣу малики танҳоӣ

خوشم به دولت خواری و ملک تنهایی

Ки илтифот касеро ба рӯзгорам нест

که التفات کسی را به روزگارم نیست

Маро мапурс ки дар дам ниҳон нахоҳад монад

مرا مپرس که در دم نهان نخواهد ماند

Ки эътимоди барин чашм ашкборм нест

که اعتماد برین چشم اشکبارم نیست

Нафас ба охирам омад , азон диҳии суханӣ !

نفس به آخرم آمد، ازان دهی سخنی!

Ки баҳри кӯии адами ҳеҷ ёдгорам нест

که بهر کوی عدم هیچ یادگارم نیست

Маломаташ расад аз хӯнам , ин ҳаме кашадам

ملامتش رسد از خونم، این همی کشدم

Вагарнаи бими зи шамшер обдорм нест

وگرنه بیم ز شمشیر آبدارم نیست

зи бас ки дар дили хусрав саворяш нанишаст

ز بس که در دل خسرو سواریش ننشست

Ба умри як нафасӣ бар пай ғуборам нест

به عمر یک نفسی بر پی غبارم نیست