Биёи биё ки марои тоқат ҷудоӣ нест

بیا بیا که مرا طاقت جدایی نیست

Раҳо макун ки диламро зи ғам раҳоӣ нест

رها مکن که دلم را ز غم رهایی نیست

Дилами ббрдӣ вагар сар ҷудо кунӣ зи танам

دلم ببردی و گر سر جدا کنی ز تنم

Ба ҷони ту ки диламро сар ҷудоӣ нест

به جان تو که دلم را سر جدایی نیست

Бирез ҷуръа ки ҳангомаи ғамат гарм аст

بریز جرعه که هنگامه غمت گرم است

Бигир бода ки ҳангом порсое нест

بگیر باده که هنگام پارسایی نیست

Агар рабӯда ба зулф ту шуд дилам чаҳ аҷаб

اگر ربوده به زلف تو شد دلم چه عجب

Чу кори зулфи ту , ало ки дилрабое нест

چو کار زلف تو، الا که دلربایی نیست

Бар оби дидаи равонии ту ҳаме хоҳам

بر آب دیده روانی تو همی خواهم

Агар чаҳ оби маро бар дарат равое нест

اگر چه آب مرا بر درت روایی نیست

Маро бипурсӣ кохри марои зи ту ғам нест

مرا بپرسی کاخر مرا ز تو غم نیست

Агар ниёе ҳаст ва агар биёе нест

اگر نیایی هست و اگر بیایی نیست

Ба бандаи хусрав бӯсӣ бидиҳ макун ҳикмат

به بنده خسرو بوسی بده مکن حکمت

Ки банда низ ҳакимаст , агар сенае нест

که بنده نیز حکیم است، اگر سنایی نیست