Сипедаи дам ки замонаи зи рухи ниқоби андохт

سپیده دم که زمانه ز رخ نقاب انداخت

Ба зулфи тираи шаби нури субҳи тоби андохт

به زلف تیره شب نور صبح تاب انداخت

Калид зар шуд ва бикшод офтоби фалак

کلید زر شد و بگشاد آفتاب فلک

Ба дидаҳо ки шаби тираи қуфли хоби андохт

به دیده ها که شب تیره قفل خواب انداخت

Саҳари ҷавоҳири анҷуми ягон ягон дуздед

سحر جواهر انجم یگان یگان دزدید

Чу субҳ парда даридаш бар офтоби андохт

چو صبح پرده دریدش بر آفتاب انداخت

Чигуна субҳи бихандад ки рӯй абри сиёҳ

چگونه صبح بخندد که روی ابر سیاه

Сифеда карду зи дебо бар ӯ ниқоби андохт

سفیده کرد و ز دیبا بر او نقاب انداخت

Бидид аз дили дайри сиёи шаби равшан

بدید از دل دیر سیا شب روشن

Камони чархи ҳамон тир каз шаҳоби андохт

کمان چرخ همان تیر کز شهاب انداخت

Ба кунҷи равзан ва дар гузашти моҳтоби ниҳон

به کنج روزن و در گذشت ماهتاب نهان

Чу меҳри ханҷари кини сӯии моҳтоби андохт

چو مهر خنجر کین سوی ماهتاب انداخت

Ба охири омадаи шабро ба вақти субҳи нафас

به آخر آمده شب را به وقت صبح نفس

Ки теғ хӯрду зи хуршеди хӯни ноби андохт

که تیغ خورد و ز خورشید خون ناب انداخت

Бирафт шаби зи паии зиндаи доштани худ ро

برفت شب ز پی زنده داشتن خود را

Ба партави назари шайхи комёби андохт

به پرتو نظر شیخ کامیاب انداخت

Фалаки ҷнобо , бипазир бандаи хусрав ро

فلک جنابا، بپذیر بنده خسرو را

Чаҳ хешро ба ҷаноби фалаки ҷаноби андохт

چه خویش را به جناب فلک جناب انداخت