Маро ба сӯии ту пайванди дӯстӣ хом аст

مرا به سوی تو پیوند دوستی خام است

Ба офтоби зи зарра чаҳ ҷой пайғом аст

به آفتاب ز ذره چه جای پیغام است

Ҳазор ҷон муқаддас шуданд хокистар

هزار جان مقدس شدند خاکستر

Ҳануз пухтани судот аз одамӣ хом аст

هنوز پختن سودات از آدمی خام است

Биор соқии дарёӣ май ки ҷонами сӯхт

بیار ساقی دریای می که جانم سوخت

зи ҷоҷаҳи дили мангар чаҳ дӯзах ошом аст

ز جاجه دل من گر چه دوزخ آشام است

Азон чароғ ки дилҳои халқ май сӯзад

ازان چراغ که دلهای خلق می سوزد

Чароғҳо ба сари кӯии ту ба ҳар шом аст

چراغها به سر کوی تو به هر شام است

Хатост нисбати болои ту ба сарв , ки сарв

خطاست نسبت بالای تو به سرو، که سرو

На шӯхи вшнг хиромасту маст ва худком аст

نه شوخ وشنگ خرام است و مست و خودکام است

Дилам ки бстдаҳ эй бози даҳ ки ки лофи занам

دلم که بستده ای باز ده که که لاف زنم

Ки ин харобаи зи султони хеш анъом аст

که این خرابه ز سلطان خویش انعام است

Зкўаҳи ҳасан кам аз як назораи охири кор

زکوة حسن کم از یک نظاره آخر کار

Гадои кӯии туам ,гар чаҳ хусравам ном аст

گدای کوی توام، گر چه خسروم نام است