Тоқат даврӣ намонад ошиқи дилтанг ро

طاقت دوری نماند عاشق دلتنگ را

Вогҳиии каси надод , он писари шнг ро

واگهیی کس نداد، آن پسر شنگ را

Гоҳ хиромиданаш як назарӣ ҳар ки дид

گاه خرامیدنش یک نظری هر که دید

Пеш Фромш накард он қад ва он ранг ро

پیش فرامش نکرد آن قد و آن رنگ را

Банда нахонд кунун ҷузи ғазали нўхтон

بنده نخواند کنون جز غزل نوخطان

Коби ду чашмам бишуст дафтари фарҳанг ро

کاب دو چشمم بشست دفتر فرهنگ را

Ашки ман гўж пушт дид гуҳи нолаи чарх

اشک من گوژ پشت دید گه ناله چرخ

Гуфт ки эй хуши наво , тарк макун чанг ро

گفت که ای خوش نوا، ترک مکن چنگ را

Ҳаст шикастаи дилам , хост шикастан бтар

هست شکسته دلم، خواست شکستن بتر

Сахти гиреҳ бар мазан гесуии шбрнг ро

سخت گره بر مزن گیسوی شبرنگ را

Дӯши зи ёди рахти ашки ҷигари сӯзи ман

دوش ز یاد رخت اشک جگر سوز من

Шуд ба ҳаво пар бсухт , мурғи шаби оҳанг ро

شد به هوا پر بسوخت، مرغ شب آهنگ را

Бо дили сангят ҳеҷ кард наёрам ҳаме

با دل سنگیت هیچ کرد نیارم همی

Гар чаҳ ки аз тири оҳ рахна кунам санг ро

گر چه که از تیر آه رخنه کنم سنگ را

Гар бикунӣ оштӣ ҷон бифурӯшам ва лек

گر بکنی آشتی جان بفروشم و لیک

Ту ба баҳо май харии ҷон касе ҷанг ро

تو به بها می خری جان کسی جنگ را

Дар талабати ошиқонгар қадам аз сар кунанд

در طلبت عاشقان گر قدم از سر کنند

Ҳеҷ напурсанд бози манзилу фарсанг ро

هیچ نپرسند باز منزل و فرسنگ را

Хуши псро , чашми тести танг ва ман андари аҷаб

خوش پسرا، چشم تست تنگ و من اندر عجب

Бози куҷо май кашии ин ҳамаи найранг ро

باز کجا می کشی این همه نیرنگ را

Гирд ҷаҳон шуд смри қиссаи хусрав ва лек

گرد جهان شد سمر قصه خسرو و لیک

Ишқ ба саҳрои ниҳоди рози дили танг ро

عشق به صحرا نهاد راز دل تنگ را