Домани гули зи абри пар гуҳар аст

دامن گل ز ابر پر گهر است

Боғро зебу зинат дигар аст

باغ را زیب و زینت دگر است

Ғунча бар бод дод дил , чу кушод

غنچه بر باد داد دل، چو گشاد

Чашм бар гул ки мӯ ба рӯй фар аст

چشم بر گل که مو به روی فر است

Ба яке ҷом каш расед аз давр

به یکی جام کش رسید از دور

Наргиси афтодаи маст ва бехабар аст

نرگس افتاده مست و بی خبر است

Ҳама аз сарв май баради булбул

همه از سرو می برد بلبل

Неки якборагии баланд пар аст

نیک یکبارگی بلند پر است

Ҳар чаҳ тасхири Киеви яҳёи аларз

هر چه تسخیر کیف یحیی الارض

Хонд булбул ба хати сабза дар аст

خواند بلبل به خط سبزه در است

Гули варақ рост карда аз шабнам

گل ورق راست کرده از شبنم

Муҳраи он варақи ҳама гуҳар аст

مهره آن ورق همه گهر است

Дӯстонро кунун зи баҳри нишот

دوستان را کنون ز بهر نشاط

Ҷониби боғу бӯстон гузар аст

جانب باغ و بوستان گذر است

Варақи гул агар латиф афтод

ورق گل اگر لطیف افتاد

Хати сабза азон латиф тар аст

خط سبزه ازان لطیف تر است

Наравад сӯии боғи хусрав , азонк

نرود سوی باغ خسرو، ازآنک

Боғ ӯ базми шоҳ номвар аст

باغ او بزم شاه نامور است