Ишқ агар чаҳ нишони бахт бад аст

عشق اگر چه نشان بخت بد است

Назд ошиқи саодат абад аст

نزد عاشق سعادت ابد است

Ҳар ки ҷӯяд Муродӣ аз маъшӯқ

هر که جوید مرادی از معشوق

Гӯйӣ ӯ ошиқи маро худ аст

گویی او عاشق مرا خود است

Гар чаҳ сад рӯзи неки ошиқи рост

گر چه صد روز نیک عاشق راست

Баҳри ин рӯзи асири рӯз бад аст

بهر این روز اسیر روز بد است

Дигарон баҳри ту чаро меринд ?

دیگران بهر تو چرا میرند؟

Мурданами ин ки андарин ҳасад аст

مردنم این که اندرین حسد است

Сӯфии мо ки маст мезада аст

صوفی ما که مست می زده است

Ҷурм бар соқёни сарв қад аст

جرم بر ساقیان سرو قد است

Ҳама айбаст бодау ҳунараш

همه عیب است باده و هنرش

Шустан мо зи моя хирад аст

شستن ما ز مایه خرد است

Пурсим тавба шуд з май хусрав

پرسیم توبه شد ز می خسرو

Шуд , вале орзӯи яке ба сад аст

شد، ولی آرزو یکی به صد است