Тарки мастам ки қасд имон дошт

ترک مستم که قصد ایمان داشت

Чашм ӯ майли ғорат ҷон дошт

چشم او میل غارت جان داشت

Хӯни ман чун шароб ме ҷӯшад

خون من چون شراب می جوشد

Вази дилами ҳам кабоб бирён дошт

وز دلم هم کباب بریان داشت

Дида дар мефишонд дар доман

دیده در می فشاند در دامن

Гўиёи остин марҷон дошт

گوییا آستین مرجان داشت

Дар боғ биҳишт бикшоданд

در باغ بهشت بگشادند

Боди гӯйии калид ризвон дошт

باد گویی کلید رضوان داشت

Ғунча дидам ки аз насими сабо

غنچه دیدم که از نسیم صبا

Ҳамчуи ман даст дар гиребон дошт

همچو من دست در گریبان داشت

Розам аз парда бармало афтод

رازم از پرده برملا افتاد

Чанд шояд ба сабр пинҳон дошт

چند شاید به صبر پنهان داشت

Хсрўо , тарки ҷон бибояд гуфт

خسروا، ترک جان بباید گفت

Ки ба як дили ду дӯст натавон дошт

که به یک دل دو دوست نتوان داشت