Он шаҳ ба сӯии майдон хуш меравад сўоро

آن شه به سوی میدان خوش می رود سوارا

ё раб , нигоҳи дории он шаҳсавори мо ро

یا رب، نگاه داری آن شهسوار ما را

Ғорат намӯд зулфаши бунёди зуҳду тақво

غارت نمود زلفش بنیاد زهد و تقوی

Тороҷ кард лаълаши асбоби подшо ро

تاراج کرد لعلش اسباب پادشا را

Ҷавлон кунад самандаш чун сам ӯ бабўсам

جولان کند سمندش چون سم او ببوسم

Кӯ бар замин замонӣ наниҳад зи нози по ро

کو بر زمین زمانی ننهد ز ناز پا را

Хоҳам ки дар рикобаш бошам ва лек натавон

خواهم که در رکابش باشم و لیک نتوان

Каз худ Аннани зулфаши брбўди ин гадо ро

کز خود عنان زلفش بربود این گدا را

Гуфтӣ ки ёд кардам гуҳи гуҳи зи ҳоли хусрав

گفتی که یاد کردم گه گه ز حال خسرو

Кардӣ чаро Фромши зини гӯнаи ин гадо ро

کردی چرا فرامش زین گونه این گدا را