Гар турои нозу бдхўиӣ ин аст

گر ترا ناز و بدخویی این است

Вой бар дил , агар чаҳ сангин аст

وای بر دل، اگر چه سنگین است

Айшам ар бад равад балое нест

عیشم ار بد رود بلایی نیست

Ту , накӯ , май рӯй бало ин аст

تو، نکو، می روی بلا این است

Май рӯй ва наме рӯй аз дил

می روی و نمی روی از دل

Ин чаҳ шакласт ва ин чаҳ ойин аст

این چه شکل است و این چه آیین است

Гар дили ман кабоб шуд , ту биханд

گر دل من کباب شد، تو بخند

Кони намак шӯр нест , ширин аст

کان نمک شور نیست، شیرین است

Ман бимирам ки об чашмӣ нест

من بمیرم که آب چشمی نیست

Ханда Эй кун ки вақт ёсин аст

خنده ای کن که وقت یاسین است

Ҳар шаб аз оби чашми пиндорӣ

هر شب از آب چشم پنداری

Чашми ман ошноӣ парвин аст

چشم من آشنای پروین است

Аз хаёлат ба саҷдаи ҷои дилам

از خیالت به سجده جای دلم

Аввали шаби намоз пешин аст

اول شب نماز پیشین است

Накунигар нигоҳи маъзӯрӣ

نکنی گر نگاه معذوری

Кат чу хусрави ҳазор мискин аст

کت چو خسرو هزار مسکین است