Ёрб , чаҳ шуд кони тарки мо тарк муҳибон карда аст

یارب، چه شد کان ترک ما ترک محبان کرده است

Осӯдагони васлро ранҷур ҳиҷрон карда аст

آسودگان وصل را رنجور هجران کرده است

Гардуни магари он ёрро бар ман дигар сони сохта

گردون مگر آن یار را بر من دگر سان ساخته

Бо бахт бесомонам аз меҳраш пушаймон карда аст

با بخت بی سامانم از مهرش پشیمان کرده است

Ғамгин машав , эй дил , агар дар шшдрӣ аз нақши дӯст

غمگین مشو،ای دل،اگر در ششدری از نقش دوست

Кини муҳраи бози осмони инҳо фаровон карда аст

کین مهره باز آسمان اینها فراوان کرده است

Рӯзии гарм аз давлати васлаши дарунӣ шод шуд

روزی گرم از دولت وصلش درونی شاد شد

Рӯзи фироқи дӯстон чун байт аҳзон карда аст

روز فراق دوستان چون بیت احزان کرده است

Бар ҳар мижаи ушшоқро бушковати насрини сиришк

بر هر مژه عشاق را بشکفت نسرین سرشک

То он гул аз аҳли назари рухсор пинҳон карда аст

تا آن گل از اهل نظر رخسار پنهان کرده است

Дар ҳалқаи шӯридагони ошӯб ва ғавғо ме равад

در حلقه شوریدگان آشوب و غوغا می رود

Гуё магари ҳиндӯии ман кокул парешон карда аст

گویا مگر هندوی من کاکل پریشان کرده است

Зоҳид ки доман мекашад аз риндии ту , хсрўо

زاهد که دامن می کشد از رندی تو، خسروا

Борӣ надонам як нафаси сар дар гиребон карда аст

باری ندانم یک نفس سر در گریبان کرده است