Як сухангар ман азон ҷон ва ҷаҳон хоҳам ёфт

یک سخن گر من ازان جان و جهان خواهم یافت

Раҳи сӯии орзӯӣ хеш бидон хоҳам ёфт

ره سوی آرزوی خویش بدان خواهم یافت

Гар ба гирди қад зебоаш нигарадам , чаҳ кунам ?

گر به گرد قد زیباش نگردم، چه کنم؟

Дар кадомин чамани он сарв равон хоҳам ёфт ?

در کدامین چمن آن سرو روان خواهم یافت؟

Ҷони ошиқ , агар аз баҳри рухи зебои рост

جان عاشق، اگر از بهر رخ زیبا راست

Ман кадомин рухи зебо ба азон хоҳам ёфт ?

من کدامین رخ زیبا به ازان خواهم یافت؟

Дил бирафт аз ман ва ёрб ки гуҳӣ хоҳад буд

دل برفت از من و یارب که گهی خواهد بود

Ки азон гум шудаи хеш нишон хоҳам ёфт ?

که ازان گم شده خویش نشان خواهم یافت؟

Бедил ва ғмздаҳ ам кист ки дил хоҳад дод

بیدل و غمزده ام کیست که دل خواهد داد

Ошиқ ва сӯхтаам аз ки змон хоҳам ёфт ?

عاشق و سوخته ام از که ضمان خواهم یافت؟

Ишқи азин гӯна ки бешаст ба дил то ҷон ҳаст

عشق ازین گونه که بیش است به دل تا جان هست

На ҳамоно ки азин фитна амон хоҳам ёфт

نه همانا که ازین فتنه امان خواهم یافت

Аз гилаи по ба гулами даҳ ки ман бдхў ро

از گله پا به گلم ده که من بدخو را

Рӯзӣ аз дидаи ағёр ниҳон хоҳам ёфт

روزی از دیده اغیار نهان خواهم یافت

эй ки гуфтӣ ба дуои орзӯӣ хеш биёб

ای که گفتی به دعا آرزوی خویش بیاب

Борӣ онч орзӯем ҳаст ҳамон хоҳам ёфт

باری آنچ آرزویم هست همان خواهم یافت

Соқио , ҷон азизаст баҳоии ратлат

ساقیا، جان عزیز است بهای رطلت

Дафъи ғамро бихарам ,гар чаҳ гарон хоҳам ёфт

دفع غم را بخرم، گر چه گران خواهم یافت