ё раб , он зулфи ту ҳеҷ ашкнаҳ бедил ҳаст ?

یا رب، آن زلف تو هیچ اشکنه بی دل هست؟

Дайр бозаст ки андари дилами ин мушкил ҳаст

دیر باز است که اندر دلم این مشکل هست

Ҳайф бошад ки бигӯям ки мау хуршедӣ

حیف باشد که بگویم که مه و خورشیدی

Ҳам ту бингар ки бидон ҳар ду касе моил ҳаст ?

هم تو بنگر که بدان هر دو کسی مایل هست؟

Манзалат гуфтам моно ки ҳамин дар дили мост

منزلت گفتم مانا که همین در دل ماست

Чу бубинем ки ба ҳар ҷоти ҳамин манзил ҳаст

چو ببینیم که به هر جات همین منزل هست

Гар ба хок дар хешамнигарӣ афтода

گر به خاک در خویشم نگری افتاده

Худ бигӯе ки чунин одаме аз гул ҳаст

خود بگویی که چنین آدمیی از گل هست

Рӯсиёҳам , ҳабашии гӯии ман сӯхта ро

روسیاهم، حبشی گوی من سوخته را

Вгрми доғ дарун нест , бурун дил ҳаст

وگرم داغ درون نیست، برون دل هست

Чашмам аз ҳиҷри ту дарё шуд ва дар хайли хаёл

چشمم از هجر تو دریا شد و در خیل خیال

эй басои мардуми обӣ ки дарин соҳил ҳаст

ای بسا مردم آبی که درین ساحل هست

Чанд шамшери чунон бар ман бечораи занӣ

چند شمشیر چنان بر من بیچاره زنی

Бории ин мартабаи ҳамчуи манӣ қобил ҳаст

باری این مرتبه همچو منی قابل هست

Дардами онкас ки надонад диҳадам панд , оре

دردم آنکس که نداند دهدم پند، آری

Дар ҷаҳон низ басӣ бехабар ва ғофил ҳаст

در جهان نیز بسی بی خبر و غافل هست

Аз паии ишқи насиҳат чаҳ кунӣ хусрав ро

از پی عشق نصیحت چه کنی خسرو را

Бории он кас ки насиҳати шунӯд оқил ҳаст

باری آن کس که نصیحت شنود عاقل هست