Биё ки дил бишуд аз интизор омаданат

بیا که دل بشد از انتظار آمدنت

Нигоҳ доштаам ҷони нисор омаданат

نگاه داشته ام جان نثار آمدنت

зи баъд рафтан ту ҷони қарор кӣ кардӣ

ز بعد رفتن تو جان قرار کی کردی

Дил ар надодӣ бо ҷони қарор омаданат

دل ار ندادی با جان قرار آمدنت

Яке ба ёд кун кори ҷони ман охир

یکی به یاد کن کار جان من آخر

Вагарнаи ман бикунами ҷон ба кор омаданат

وگرنه من بکنم جان به کار آمدنت

Ҳануз тоз рахти бушковади гулами борӣ

هنوز تاز رخت بشکفد گلم باری

Харош ёфт дил аз хори хор омаданат

خراش یافت دل از خار خار آمدنت

Ба чори рӯз накӯ омадат ки муҳлат нест

به چار روز نکو آمدت که مهلت نیست

Ду рӯзаи умри маро бо чаҳор омаданат

دو روزه عمر مرا با چهار آمدنت

Ситора рез кунам аз ду дида бар тақвим

ستاره ریز کنم از دو دیده بر تقویم

Ҳакимро ки кунад ихтиёр омаданат

حکیم را که کند اختیار آمدنت

Ду дидаи ғалтон ғалтон равад ба истиқбол

دو دیده غلتان غلتان رود به استقبال

Агар з давр бибинад ғубор омаданат

اگر ز دور ببیند غبار آمدنت

Занам ба зулфи ту ангушт ва бар ду дидаи нуҳум

زنم به زلف تو انگشت و بر دو دیده نهم

Агар сифед шавад зи интизор омаданат

اگر سفید شود ز انتظار آمدنت

зи ҷоми васли хумори ашкнӣ ки хусрав ро

ز جام وصل خمار اشکنی که خسرو را

Бурун ҳаме равад аз сари хумор омаданат

برون همی رود از سر خمار آمدنت