Рахш бидидам ва гуфтам ки бӯстон ин аст

رخش بدیدم و گفتم که بوستان این است

Лабаш ба ханда дар омад ки қӯти ҷон ин аст

لبش به خنده در آمد که قوت جان این است

Сухан кашидам азон лаб ки дар даҳон ту чист

سخن کشیدم ازان لب که در دهان تو چیست

Шукр брихтн омад ки дар даҳон инаст ?

شکر بریختن آمد که در دهان این است؟

Даҳон ӯ ба гумон афганд , яқин кардам

دهان او به گمان افگند، یقین کردم

Ки кас яқин накунад он даҳон , гумон ин аст

که کس یقین نکند آن دهان، گمان این است

Гузари зи дидаи кушодами миёни борӣкаш

گذر ز دیده گشادم میان باریکش

Ба печи печ дар омад ки ресмон ин аст

به پیچ پیچ در آمد که ریسمان این است

Камар гирифтам ва гуфтам ки дар миёни чизеи сет

کمر گرفتم و گفتم که در میان چیزی ست

Ба печ зад суханамро ки дар миён ин аст

به پیچ زد سخنم را که در میان این است

БгФтмш ки ба хуршед бар тавон рафт

بگفتمش که به خورشید بر توان رفت

Намӯд зулфи мусалсал ки ресмон ин аст

نمود زلف مسلسل که ریسمان این است

Ба аҷз чеҳра намудем ки ранг рӯем байн

به عجز چهره نمودم که رنگ رویم بین

Ба нози ханда ба ман зад ки заъфарон ин аст

به ناز خنده به من زد که زعفران این است

Хаташ бидидае , эй сабза , баъди азин гул ро

خطش بدیده ای، ای سبزه، بعد ازین گل را

Ба риш ханд бихандон ки бӯстон ин аст

به ریش خند بخندان که بوستان این است

Ҷамол ӯ ба фалак арза кардаму хуршед

جمال او به فلک عرضه کردم و خورشید

Намӯд чеҳра ки прколаҳ эй азон ин аст

نمود چهره که پرکاله ای ازان این است

Забон кашид ки шамъ батон шудам , гуфтам

زبان کشید که شمع بتان شدم، گفتم

Ҳзорхонаҳ ба худ хонд космон ин аст

هزارخانه به خود خواند کاسمان این است

Равон чу бод бидодӣ ба бандаи хусрави асп

روان چو باد بدادی به بنده خسرو اسپ

Чу боди аспи диҳии бахшиши равон ин аст

چو باد اسپ دهی بخشش روان این است

Ба номи неки турои умри ҷовдони бодо

به نام نیک ترا عمر جاودان بادا

Ту номи неки талаби умри ҷовдон ин аст

تو نام نیک طلب عمر جاودان این است