эй дастат азнигор сифеду сиёҳу сурх

ای دستت از نگار سفید و سیاه و سرخ

Ваии чашмат аз хумори сифеду сиёҳу сурх

وی چشمت از خمار سفید و سیاه و سرخ

Аз барг ва аз сипорӣ ва аз ранг чуна шуд

از برگ و از سپاری و از رنگ چونه شد

Дандони оннигор сифеду сиёҳу сурх

دندان آن نگار سفید و سیاه و سرخ

Рафтӣ ва дар фироқи ту чашмами зи гиряи гашт

رفتی و در فراق تو چشمم ز گریه گشت

Чун абри навбаҳори сифеду сиёҳу сурх

چون ابر نوبهار سفید و سیاه و سرخ

Созами нисори он рухи зебо , гарм буд

سازم نثار آن رخ زیبا، گرم بود

Дар кӣсаи сад ҳазор сифеду сиёҳу сурх

در کیسه صد هزار سفید و سیاه و سرخ

Хусрави радифи ин ғазал аз баҳри имтиҳон

خسرو ردیف این غزل از بهر امتحان

Оварда дар қатори сифеду сиёҳу сурх

آورده در قطار سفید و سیاه و سرخ