Ҷон бар лабаст ошиқи бахти озмоӣ ро

جان بر لب است عاشق بخت آزمای را

Дастурӣе ба хандаи лаби ҷонФзоӣ ро

دستورییی به خنده لب جانفزای را

Хӯн маро бирезу зхўнобаҳ во Раҳон

خون مرا بریز و زخونابه وا رهان

Хирист , ин бикун з барои худоӣ ро

خیریست، این بکن ز برای خدای را

Гуфтӣ ба меҳру маи нигару тарк ман бигӯӣ

گفتی به مهر و مه نگر و ترک من بگوی

Ин рӯ ки дод меҳру маи худнамойро ?

این رو که داد مهر و مه خودنمای را؟

Зон шӯх чун вафои талабами ман ки бар дараш

زان شوخ چون وفا طلبم من که بر درش

Ҳаргизи з нанг менигарад ин гадоӣ ро

هرگز ز ننگ می نگرد این گدای را

Вогштӣ , эй сабо , чу бар он кӯй бигузарӣ

واگشتی، ای صبا، چو بر آن کوی بگذری

Осеб бар чаҳ май зании он бӯсаи ҷой ро

آسیب بر چه می زنی آن بوسه جای را

Мутриб , бизан раҳеу мубини зуҳди ман , аз онк

مطرب، بزن رهی و مبین زهد من، از آنک

Бар сбҳаҳ манаст шарафи чанг ва ноӣ ро

بر سبحه منست شرف چنگ و نای را

Нозук магӯӣ соиди хубон ки хирад кард

نازک مگوی ساعد خوبان که خرد کرد

Чандини ҳазор бозуии зўрозмоӣ ро

چندین هزار بازوی زورآزمای را

эй дӯст , ишқ чун ҳама чашмаст ва гӯш нест

ای دوست، عشق چون همه چشم است و گوش نیست

Чаҳ ҷои панди хусрави шӯридаи рой ро

چه جای پند خسرو شوریده رای را