Ҳангоми оштии сети бути хашмнок ро

هنگام آشتی ست بت خشمناک را

Дил хуш кунем лиззати рӯҳии Фдок ро

دل خوش کنیم لذت روحی فداک را

Аз хашм буд то ба сари абрӯяши гиреҳ

از خشم بود تا به سر ابرویش گره

Ман зон шиканҷа сохта будам ҳалок ро

من زان شکنجه ساخته بودم هلاک را

Хуши вақт онкӣ гуфт марои пой ман бабўс

خوش وقت آنکه گفت مرا پای من ببوس

Шармандаи вор бӯса зад ин бандаи хок ро

شرمنده وار بوسه زد این بنده خاک را

Ҷоно , мабар зи банда аз ин пас ки бар дарат

جانا، مبر ز بنده از این پس که بر درت

Карда сети пари зхўни ҷигари саҳни хок ро

کرده ست پر زخون جگر صحن خاک را

Бас каз барои оштӣ чун ту ҷангҷӯӣ

بس کز برای آشتی چون تو جنگجوی

Овардаам шафиъи шаҳидони пок ро

آورده ام شفیع شهیدان پاک را

Чанд аз мижаи ишорати лутфам , ндонӣ онк

چند از مژه اشارت لطفم، ندانی آنک

Сӯзани ситон буд ҷигари чоки чок ро

سوزن ستان بود جگر چاک چاک را

Хўшнўд агар ба ҷон шавад он дӯст , хсрўо

خوشنود اگر به جان شود آن دوست، خسروا

Ошиқ ба хеши раҳи надиҳади тарсу бок ро

عاشق به خویش ره ندهد ترس و باک را