Нигорам дар гулистон рафту хорам пеш ме ояд

نگارم در گلستان رفت و خارم پیش می‌آید

зи хорои ҳам кунун бар ман ҳазорон неш ме ояд

ز خارا هم کنون بر من هزاران نیش می‌آید

Рақибати меҳрбонии ҳашт ва моро душман ҷон шуд

رقیبت مهربانی هشت و ما را دشمن جان شد

Диламро , эй писар , бингар , чаҳ меҳнат пеш меояд ?

دلم را، ای پسر، بنگر، چه محنت پیش می‌آید؟

Балоу меҳнати ҳиҷрон , чаҳ ҳоласт ин ки пайваста

بلا و محنت هجران، چه حال است این که پیوسته

Насиби ҷони маҷрӯҳи ман дарвеш ме ояд

نصیب جان مجروح من درویش می‌آید

зи бегона наме нолам , маро маълум шуд , эй ма

ز بیگانه نمی‌نالم، مرا معلوم شد، ای مه

Ки ғамҳои ҷаҳон яксар маро аз хеш ме ояд

که غم‌های جهان یکسر مرا از خویش می‌آید

Маноли зи ҷавру меҳнатҳо , хамӯш ва дам мазан хусрав

منال ز جور و محنت‌ها، خموش و دم مزن خسرو

Ки бар бесабр дар олами мусӣбат беш ме ояд

که بر بی‌صبر در عالم مصیبت بیش می‌آید