Сабо меҷунбад ва он масти моро хоб ме ояд

صبا می‌جنبد و آن مست ما را خواب می‌آید

Ки аз дамҳои сарди ман ҷаҳон бетоб ме ояд

که از دم‌های سرد من جهان بی‌تاب می‌آید

Азон маҳтоби ҷони афрӯзи кони шаб буд меҳмонам

ازان مهتاب جان‌افروز کان شب بود مهمانم

Ҷаҳони тираи сет бар ман чун шаб маҳтоб ме ояд

جهان تیره‌ست بر من چون شب مهتاب می‌آید

Ман ӣнҷои зор май сӯзам ба торикӣу танҳоӣ

من اینجا زار می‌سوزم به تاریکی و تنهایی

Ваа , эй ҳамсояи ғофил , туро чун хоб ме ояд

وه، ای همسایه غافل، تو را چون خواب می‌آید

Ғами Лайлии ҷуз аз ҷони даст шустан ме нафармоед

غم لیلی جز از جان دست شستن می‌نفرماید

На беҳудаи сет кандар чашми маҷнӯн хоб ме ояд

نه بیهوده‌ست کاندر چشم مجنون خواب می‌آید

Гиребонами мгир , эй мӯҳтасиб , чун май пурситами ман

گریبانم مگیر، ای محتسب، چون می‌ْپرستم من

Казин домонтар буии шароб ноб ме ояд

کزین دامان تر بوی شراب ناب می‌آید

Шабонгаҳ бар серум бигузашту чашмаш тар шуд , эй қурбон

شبانگه بر سرم بگذشت و چشمش تر شد، ای قربان

Чаҳ бахтаст ин ки раҳмат дар дил қассоб ме ояд

چه بخت است این که رحمت در دل قصاب می‌آید

Набинӣ доман , эй зоҳид , нагӯйӣ талхам , эй воъиз

نبینی دامن، ای زاهد، نگویی تلخم، ای واعظ

Ки он дардии кеши дерина дар миҳроб ме ояд

که آن دردی‌کیش دیرینه در محراب می‌آید

Хиромидан нигаҳ кун он биҳиштиро ки пиндорӣ

خرامیدن نگه کن آن بهشتی را که پنداری

зи ҷӯии ангабини силии сет каз ҷлоб ме ояд

ز جوی انگبین سیلی‌ست کز جلاب می‌آید

Фурӯи пӯшеди ҷонҳоро ки он бемеҳр ме бинад

فرو پوشید جان‌ها را که آن بی‌مهر می‌بیند

Нигаҳ доред дилҳоро ки он қуллоб ме ояд

نگه دارید دل‌ها را که آن قلاب می‌آید

Ҳама нозасту шухӣу киришма , хсрўо , дил на

همه ناز است و شوخی و کرشمه، خسروا، دل نه

Ки баҳри куштанат бо ин ҳама асбоб ме ояд

که بهر کشتنت با این همه اسباب می‌آید