Магари ғунчаи з рӯй ёри ман шарманда меояд ?

مگر غنچه ز روی یار من شرمنده می‌آید؟

Ки бо чандон нкўрўиӣ ниқоб афганда ме ояд

که با چندان نکورویی نقاب افگنده می‌آید

Нигор ман ки даии гисўкшони рафтаи сет дар бустон

نگار من که دی گیسوکشان رفته‌ست در بستان

Канори лоларо инак ба машк огндаҳ ме ояд

کنار لاله را اینک به مشک آگنده می‌آید

Муборак рӯй ҷонон дид хоҳам оқибати рӯзӣ

مبارک روی جانان دید خواهم عاقبت روزی

Чаҳ фоласт инки , ёрб , бар забон банда ме ояд

چه فال است اینکه، یارب، بر زبان بنده می‌آید

Ман имрӯз аз тариқи ашк хӯн олуд худ дидам

من امروز از طریق اشک خون‌آلود خود دیدم

Ки бунёди дили пурхӯн ман барканда ме ояд

که بنیاد دل پرخون من برکنده می‌آید

Ба оқили ишқи надиҳади ҷон , зи мурда кас наризад хӯн

به عاقل عشق ندهد جان، ز مرده کس نریزد خون

Ҳамаи пайкони хубон бар дарун зинда ме ояд

همه پیکان خوبان بر درون زنده می‌آید

Ало , эй абри наврӯзӣ , агар ошиқ нае бар кас

الا، ای ابر نوروزی، اگر عاشق نه‌ای بر کس

Макун бе мӯҷибии гиря ки гулро ханда ме ояд

مکن بی‌موجبی گریه که گل را خنده می‌آید

Нагӯйӣ охир , эй булбул , ки гул бо сими ту бар ту

نگویی آخر، ای بلبل، که گل با سیم تو بر تو

Чаро дар базми султон бо либос жанда меояд ?

چرا در بزم سلطان با لباس ژنده می‌آید؟

Хуҷастаи офтоб дар шарафи султони ҷалоли аддӣн

خجسته آفتاب در شرف سلطان جلال‌الدین

Казу ҳрдми ҷаҳонро толеъ фархунда ме ояд

کزو هردم جهان را طالع فرخنده می‌آید