Ба гули гашти чаман чун гулистони ман бурун ояд

به گل گشت چمن چون گلستان من برون آید

Ба ҳамроҳӣ ӯ ашки равони ман бурун ояд

به همراهی او اشک روان من برون آید

Фиғони ман бурун ояд чу гирами ном ӯ , тарсам

فغان من برون آید چو گیرم نام او، ترسم

Ки ногуҳи ҷони ман ҳам бо фиғони ман бурун ояд

که ناگه جان من هم با فغان من برون آید

Чу дар маҳшари баҳами оранди хок ҳар кас аз ҳар ҷо

چو در محشر بهم آرند خاک هر کس از هر جا

Марои бас каз сари кӯяши нишони ман бурун ояд

مرا بس کز سر کویش نشان من برون آید

Фусуни хоби бандӣ манаст ин то сҳргўиӣ

فسون خواب بندی من است این تا سحرگویی

Ҳадис ӯ ки шабҳо аз забони ман бурун ояд

حدیث او که شب ها از زبان من برون آید

Маро гӯйанд дар дил кист он кат мекашад чандин ?

مرا گویند در دل کیست آن کت می کشد چندین؟

Хаёлати ошкоро аз ниҳони ман бурун ояд

خیالت آشکارا از نهان من برون آید

Чунонам сӯхти ҳиҷронат ки чун гул ар фурӯи резам

چنانم سوخت هجرانت که چون گل ار فرو ریزم

Ҳануз он дӯди дард аз устихони ман бурун ояд

هنوز آن دود درد از استخوان من برون آید

Маро гӯйанд бо ту меравад ишқаш , зиҳии давлат

مرا گویند با تو می رود عشقش، زهی دولت

Ки султонии зи олами ҳамАннани ман бурун ояд

که سلطانی ز عالم همعنان من برون آید

Машав давр аз барам ҷоно ва ё наздик хешам хон

مشو دور از برم جانا و یا نزدیک خویشم خوان

Ки наздикаст аз даврӣ ки ҷони ман бурун ояд

که نزدیک است از دوری که جان من برون آید

зи баҳри фол , агар хусрави китоб ишқ бигушоед

ز بهر فال، اگر خسرو کتاب عشق بگشاید

зи аввали сафҳаи ғами достони ман бурун ояд

ز اول صفحه غم داستان من برون آید