Чаҳ фаррух соъатӣ бошад ки ёр аз дар дарун ояд

چه فرخ ساعتی باشد که یار از در درون آید

Ба гулзори хазони дидаи баҳор аз дар дарун ояд

به گلزار خزان دیده بهار از در درون آید

Ҷавонӣ хок кардам бар дараш , рӯзӣ бигуфт он ма

جوانی خاک کردم بر درش، روزی بگفت آن مه

Ки он пери парешони рӯзгор аз дар дарун ояд

که آن پیر پریشان روزگار از در درون آید

Бимон , эй гиря , ин соъат , ҳамон лаҳзаи Фрўризӣ

بمان، ای گریه، این ساعت، همان لحظه فروریزی

Ки он сангини дили ноустувор аз дар дарун ояд

که آن سنگین دل نااستوار از در درون آید

Дар худ беш азон май бӯсаму шодами бад-ӣни савдо

در خود بیش ازان می بوسم و شادم بدین سودا

Ки рӯзии оқибати он шаҳсавор аз дар дарун ояд

که روزی عاقبت آن شهسوار از در درون آید

Навид куштанам дода сет ва ман худ кӣ зем он дам

نوید کشتنم داده ست و من خود کی زیم آن دم

Ки он сари масти ман девонаи вор аз дар дарун ояд

که آن سر مست من دیوانه وار از در درون آید

зи ман узрӣ бихоҳӣ , эй рақиб , он нопушаймон ро

ز من عذری بخواهی، ای رقیب، آن ناپشیمان را

Ки чун ман мурда будам шармсор аз дар дарун ояд

که چون من مرده بودم شرمسار از در درون آید

Ба ҳиҷрон рафт умрам , ваа ки осон чун равад аз дил

به هجران رفت عمرم، وه که آسان چون رود از دل

Касе каз баъди чандини интизор аз дар дарун ояд

کسی کز بعد چندین انتظار از در درون آید

Ғами ишқи омадаи сету рахти ҷонам май наад берун

غم عشق آمده ست و رخت جانم می نهد بیرون

Ҳанузам нест ғам ,гар ғамгусор аз дар дарун ояд

هنوزم نیست غم، گر غم گسار از در درون آید

Дило , беҳуда май сӯзӣ , мпзи мо хўлёи чандин

دلا، بیهوده می سوزی، مپز ما خولیا چندین

Ки дод он бахти хусравро ки ёр аз дар дарун ояд ?

که داد آن بخت خسرو را که یار از در درون آید؟