Онкўи шинохти гардиши хуршеду моҳ ро

آنکو شناخت گردش خورشید و ماه را

Ҷӯяд барои хуфтан худ хобгоҳ ро

جوید برای خفتن خود خوابگاه را

Аз айни эътибори бубинам ба глрхт

از عین اعتبار ببینم به گلرخت

Зеро қиёс нест дарозии роҳ ро

زیرا قیاس نیست درازی راه را

эй сарфароз , теғи аҷал дар қафо расед

ای سرفراز، تیغ اجل در قفا رسید

Сари рости дор , каҷ чаҳ наҳодӣ кулоҳ ро

سر راست دار، کج چه نهادی کلاه را

Мардуми ҳамаи нигун шудаи ҷустанди зери хок

مردم همه نگون شده جستند زیر خاک

Қомат азон накӯаст сипеҳри ду тоа ро

قامت ازان نکوست سپهر دو تاه را

Чун растани гиёҳи зи хӯнҳои мардум аст

چون رستن گیاه ز خونهای مردم است

Ман хӯни даҳуми зи мардуми дидаи гиёҳ ро

من خون دهم ز مردم دیده گیاه را

Ман моҳро тулӯъ нахоҳам ба хок , аз онк

من ماه را طلوع نخواهم به خاک، از آنک

Гум кардаам ба хоки рухии ҳамчуи моҳ ро

گم کرده ام به خاک رخی همچو ماه را

Хусрав чу бахти хеши ҷаҳонро кунад сиёҳ

خسرو چو بخت خویش جهان را کند سیاه

Роҳ ар бурун диҳад зи ҷигари дӯди оҳ ро

راه ار برون دهد ز جگر دود آه را