Маро ҳар шаби здидаҳи хӯни дили ғалтон фурӯд ояд

مرا هر شب زدیده خون دل غلتان فرود آید

Чаҳ пиндории шароби ошиқии осон фурӯд ояд ?

چه پنداری شراب عاشقی آسان فرود آید؟

Дилу ақл , онгаҳе ишқ , ин куҷо бошад равои охир ?

دل و عقل، آنگهی عشق، این کجا باشد روا آخر؟

Ки мурғи каъба дар бути хонаи вайрон фурӯд ояд

که مرغ کعبه در بت خانه ویران فرود آید

Саҳаргаҳ хушк дидӣ зи оҳи ман , эй мурғи бустонҳо

سحرگه خشک دیدی ز آه من، ای مرغ بستانها

Шабонгаҳ бош то аз чашми ман борон фурӯд ояд

شبانگه باش تا از چشم من باران فرود آید

Маро гӯйанд дили гирди ор , ман бисёр басӣ хоҳам

مرا گویند دل گرد آر، من بسیار بسی خواهم

Ки аз дили як дами он бадаҳд бефармон фурӯд ояд

که از دل یک دم آن بدعهد بی فرمان فرود آید

Ънонгирӣ накард он биўФои як раҳи марои рӯзӣ

عنانگیری نکرد آن بیوفا یک ره مرا روزی

Ки дар вайронаи бечорагони меҳмон фурӯд ояд

که در ویرانه بیچارگان مهمان فرود آید

Чу ҳади ҳасан худ бишнохт , қонеъи шӯи зи давр , эй дил

چو حد حسن خود بشناخت، قانع شو ز دور، ای دل

Ки он Юсуф намонда сети онк дар зиндон фурӯд ояд

که آن یوسف نمانده ست آنک در زندان فرود آید

Гуҳии ҷавлон ӯ дар ҷон , гуҳии майдон ӯ дар дил

گهی جولان او در جان، گهی میدان او در دل

Ғуломи он саворами ман ки андари ҷон фурӯд ояд

غلام آن سوارم من که اندر جان فرود آید

намеёбам чу хори пош , борӣ бошамаш дар раҳ

نمی یابم چو خار پاش، باری باشمش در ره

Магар бар фарқи ман гардӣ азон ҷавлон фурӯд ояд

مگر بر فرق من گردی ازان جولان فرود آید

Намаки борад ба ҳар сӯи кони ҷигар гӯша равад , вонгаҳ

نمک بارد به هر سو کان جگر گوشه رود، وانگه

Ҳама бар ҷони сӯзону дили бирён фурӯд ояд

همه بر جان سوزان و دل بریان فرود آید

бад-инсон каз баландӣ гуфт хусрав рафт бар гардун

بدینسان کز بلندی گفت خسرو رفت بر گردون

Чаҳ бошад як сухангар дар дили ҷонон фурӯд ояд

چه باشد یک سخن گر در دل جانان فرود آید