Ки меояд чунин , ёрб , магари ма бар замин омад

که می آید چنین، یارب، مگر مه بر زمین آمد

Чаҳ гирдаст инки май хезад ки бо ҷон ҳамнишин омад

چه گرد است اینکه می خیزد که با جان همنشین آمد

Ки меронад ҷнибтро ки майдони анбар огӣн шуд

که میراند جنیبت را که میدان عنبر آگین شد

Кадомин бод меҷунбад ки буи ёсамин омад

کدامین باد می جنبد که بوی یاسمین آمد

Чунон наққоши чин ҳайрон бимонад аз печиши зулфаш

چنان نقاش چین حیران بماند از پیچش زلفش

Ки торикӣ ба пеши дидаи наққош чин омад

که تاریکی به پیش دیده نقاش چین آمد

Биёмад пеши азин якбору дили таслим ӯ кардам

بیامد پیش ازین یکبار و دل تسلیم او کردم

Кунун таслими шӯ , эй ҷон , ки бози он нозанин омад

کنون تسلیم شو، ای جان، که باز آن نازنین آمد

Сабуриро дилам дар хок меҷӯяд , наме ёбад

صبوری را دلم در خاک می جوید، نمی یابد

Ғубор кист ин , ёрб , ки дар ҷон ҳазин омад

غبار کیست این، یارب، که در جان حزین آمد

зи чандини оби чашми охир бар он ойӣнаи зангорӣ

ز چندین آب چشم آخر بر آن آیینه زنگاری

Бро , эй сабзаи рангин , ки борон бар замин омад

برآ، ای سبزه رنگین، که باران بر زمین آمد

Бутӣу офати тақвоу дайн , охир наме доне ?

بتی و آفت تقوی و دین، آخر نمی دانی؟

Ки дар шаҳр мусулмонон набояд ин чунин омад

که در شهر مسلمانان نباید این چنین آمد

Хаёлаши бози гирдогирд дил мегардадам имшаб

خیالش باز گرداگرد دل می گرددم امشب

Ало , эй дӯстон , ёрӣ ки душман дар камӣн омад

الا، ای دوستان، یاری که دشمن در کمین آمد

зи баҳри чоки домоне чаҳ ҷои таън бар хусрав ?

ز بهر چاک دامانی چه جای طعن بر خسرو؟

Ки ӯро теғ дар дасту сари андар остин омад

که او را تیغ در دست و سر اندر آستین آمد