На аз наққоши чини ҳаргизи чунин сӯратгарӣ омад

نه از نقاش چین هرگز چنین صورتگری آمد

На ин нозу киришма аз батон озрӣ омад

نه این ناز و کرشمه از بتان آزری آمد

Макун нозу макаши моро мусулмонии сети ин охир ?

مکن ناز و مکش ما را مسلمانی ست این آخر؟

Агар ошиқ шудам ҷое , чаҳ кардам кофарӣ омад

اگر عاشق شدم جایی، چه کردم کافری آمد

Чу биҳуш хаёлам дид , шаб мегуфт ҳамсоя

چو بیهوش خیالم دید، شب می گفت همسایه

Ки имшаби бози он девонаи моро парӣ омад

که امشب باز آن دیوانه ما را پری آمد

Чаҳ шуд коми рӯзи оби чашми ман бехост ме ояд

چه شد کام روز آب چشم من بی خواست می آید

Дигаргун мешавад ин дил , магари он лашкарӣ омад ?

دگرگون می شود این دل، مگر آن لشکری آمد؟

зи хубон доғҳо дорам барин дил , вои мискинӣ

ز خوبان داغها دارم برین دل، وای مسکینی

Ки бо ин душманони дӯсти рӯйиш доварӣ омад

که با این دشمنان دوست رویش داوری آمد

Ғуломи ишқи шӯ , хусрав , ба зери теғи гардан на

غلام عشق شو، خسرو، به زیر تیغ گردن نه

Ҳадиси ақлро машну ки кораш срсрӣ омад

حدیث عقل را مشنو که کارش سرسری آمد