Сухан мегуфтам аз лбҳош дар комами забон гум шуд

سخن می گفتم از لبهاش در کامم زبان گم شد

Гирифтам ногаҳони номаши ҳадисам дар даҳон гум шуд

گرفتم ناگهان نامش حدیثم در دهان گم شد

Дил гум гаштаро дар ҳар хами зулфаши ҳамеи ҷустам

دل گم گشته را در هر خم زلفش همی جستم

Ки ногуҳи чашми бади хеши сӯй ҷон рафту ҷон гум шуд

که ناگه چشم بد خویش سوی جان رفت و جان گم شد

Надонам дай кӣ омад , кӣ з пешам рафт , кони соъат

ندانم دی کی آمد، کی ز پیشم رفت، کان ساعت

Ҳануз ӯ буд пеши ман ки ҳушами пеш азон гум шуд

هنوز او بود پیش من که هوشم پیش ازان گم شد

Ниҳоданд аҳли тоъати дасти пои зуҳдро , лекин

نهادند اهل طاعت دست پای زهد را، لیکن

Чу диданди он киришма , дасту пои ҳамгинон гум шуд

چو دیدند آن کرشمه، دست و پای همگنان گم شد

Чаҳ ҷои таъна ,гар аз хонаи ноРоми ёд дар кӯе

چه جای طعنه، گر از خانه نارم یاد در کویی

Ки дар ҳар зарраи хокаши ҳазорон хону мон гум шуд

که در هر ذره خاکش هزاران خان و مان گم شد

Ман андар ишқ хоҳам мард , кӣ ҷон май барад ҳар кас

من اندر عشق خواهم مرد، کی جان می برد هر کس

Азон водӣ ки дар ваии сад ҳазорон корвон гум шуд

ازان وادی که در وی صد هزاران کاروان گم شد

Дар мақсӯд бар ушшоқи мискини боз кӣ гардад

در مقصود بر عشاق مسکین باز کی گردد

Чу дар хок дар хубони калиди бахти шан гум шуд

چو در خاک در خوبان کلید بخت شان گم شد

Қадам то кӣ дареғи охир кунун аз ҳоли мискинон

قدم تا کی دریغ آخر کنون از حال مسکینان

Ки ошиқи хоки гашту ҷонаши андари хокдон гум шуд

که عاشق خاک گشت و جانش اندر خاکدان گم شد

Маро гӯйанд , бдгўёни ҷаҳони хур , ғам махӯр чандин

مرا گویند، بدگویان جهان خور، غم مخور چندین

Чу хусрав гум шуд андари худ , ҳисоби он ҷаҳон гум шуд

چو خسرو گم شد اندر خود، حساب آن جهان گم شد