зи ориз , турра боло кун ки кори халқ дар ҳам шуд

ز عارض، طره بالا کن که کار خلق در هم شد

Илм баркаш ки бар хўбонти султонӣ мусаллам шуд

علم برکش که بر خوبانت سلطانی مسلم شد

Фгндии бурқаъ аз рӯй ва зиъқўбон бишуд дида

فگندی برقع از روی و زیعقوبان بشد دیده

Гузаштӣ бар сари бозору ҳасани Юсуфон кам шуд

گذشتی بر سر بازار و حسن یوسفان کم شد

Дилам май хостии пора , ъФоки аллоҳ чунон дидӣ

دلم می خواستی پاره، عفاک الله چنان دیدی

Маро май хостии расво , биҳамдиллоҳ ки он ҳам шуд

مرا می خواستی رسوا، بحمدالله که آن هم شد

Ки донад хоки ман давр аз сари Кувайт куҷо уфтад ?

که داند خاک من دور از سر کویت کجا افتد؟

Хуши он сарҳо ки роҳи ту хоки наъл адҳам шуд

خوش آن سرها که راه تو خاک نعل ادهم شد

Туро додам дилу тани холроу ҷони ду чашмат ро

ترا دادم دل و تن خال را و جان دو چشمت را

Ману ишқат кунун , каз сӯии хешами сина биғм шуд

من و عشقت کنون، کز سوی خویشم سینه بیغم شد

Гиребонгирӣ , эй зоҳид , чаҳ фармое рақибонро ?

گریبان گیری، ای زاهد، چه فرمایی رقیبان را؟

Каз ва дар аҳди ҳасанаши домани суҳбат фароҳам шуд

کز و در عهد حسنش دامن صحبت فراهم شد

Бурун афтод чун номаҳрамон аз пардаи дили ҷон

برون افتاد چون نامحرمان از پرده دل جان

Аз онгаҳ кандарин пардаи хаёли дӯст муҳаррам шуд

از آنگه کاندرین پرده خیال دوست محرم شد

Анонаши гир ва магузор , эй рақиб , аз хонаи берунаш

عنانش گیر و مگذار، ای رقیب، از خانه بیرونش

Ки аз дамҳои сарди ошиқон дар тоб ва дар ҳам шуд

که از دمهای سرد عاشقان در تاب و در هم شد

Забонгар теша Фарҳод гардад пндгўён ро

زبان گر تیشه فرهاد گردد پندگویان را

Чаҳ ғам , чун дар дили хусрави баннои дӯст муҳкам шуд

چه غم، چون در دل خسرو بنای دوست محکم شد