Мубораки бомдодии кони ҷамоли андар назар бошад

مبارک بامدادی کان جمال اندر نظر باشد

Хуҷастаи толеъии кони моҳро бар мо гузар бошад

خجسته طالعی کان ماه را بر ما گذر باشد

?герат бинад касе каз зиндагии дил хабар дорад

گرت بیند کسی کز زندگی دل خبر دارد

Аҷаб набӯд , агар то зинда бошад бехабар бошад

عجب نبود، اگر تا زنده باشد بی خبر باشد

Назар аз давр дар ҷонон бидон монад ки кофар ро

نظر از دور در جانان بدان ماند که کافر را

Биҳишт аз давр бинмоед , кони сӯз дигар бошад

بهشت از دور بنماید، کان سوز دگر باشد

Надонам чун шавад ҳолам ки мемеРом з нодидан

ندانم چون شود حالم که می میرم ز نادیدن

Вагар вақтяши бубинам , он худ аз мурдан бтар бошад

وگر وقتیش ببینم، آن خود از مردن بتر باشد

Макун айб аз пайтар домании шоҳиди парастӣ ро

مکن عیب از پی تر دامنی شاهد پرستی را

Ки аз хунобаи сар то пой ӯ ҳамвора тар бошад

که از خونابه سر تا پای او همواره تر باشد

Маро гуфтӣ , ба дасти худ уқубатҳо кунам бо ту

مرا گفتی، به دست خود عقوبتها کنم با تو

Ба куштани розӣам ,гар хунбҳоиам ӣнқадар бошад

به کشتن راضیم، گر خونبهایم اینقدر باشد

На ман онам ки баргирам сар аз хок дарат ҳаргиз

نه من آنم که برگیرم سر از خاک درت هرگز

Магар вақте ки зери хок , хиштами зер сар бошад

مگر وقتی که زیر خاک، خشتم زیر سر باشد

Магӯ , эй пндгў , андӯҳ беҳуда махӯр чандин

مگو، ای پندگو، اندوه بیهوده مخور چندین

Чаҳ хор аз пои кашии онро ки пайкон дар ҷигар бошад

چه خار از پا کشی آن را که پیکان در جگر باشد

бад-инсон каз рахт рӯзӣ надорад чашми муштоқон

بدینسان کز رخت روزی ندارد چشم مشتاقان

Напиндорам гуҳии шабҳои хусравро саҳар бошад

نپندارم گهی شبهای خسرو را سحر باشد