Хушам кардӣ ба дашномии таваққуъ беш ме бошад

خوشم کردی به دشنامی توقع بیش می‌باشد

Ба ҳақи он ки дар зикрати забонам риш ме бошад

به حق آن که در ذکرت زبانم ریش می‌باشد

Ба бозӣ гӯйӣам гуҳи гуҳ ки сӯем боз кун чашмӣ

به بازی گویی‌ام گه‌گه که سویم باز کن چشمی

Касеро ин бигӯ каши дида вақте пеш ме бошад

کسی را این بگو کِش دیده وقتی پیش می‌باشد

Надонам то чаҳ сони берун рӯй аз ҷони муштоқон

ندانم تا چه سان بیرون روی از جان مشتاقان

Ки ҳар чати пеш май байнами таманно беш ме бошад

که هر چِت پیش می‌بینم تمنا بیش می‌باشد

Гуҳ аз лаб шарбатӣ надиҳӣ , ба куштани ҳаме наме арзам

گه از لب شربتی ندهی، به کشتن همی نمی‌ارزم

Чаро дар кораоти охири чунин фурӯяш мебошад ?

چرا در کارهات آخر چنین فرویش می‌باشد؟

Маро гӯйанд бар ҷои дори дил , то кӣ парешоне

مرا گویند بر جا دار دل، تا کی پریشانی

Куҷои ин дил ки ман дорам ба ҷой хеш мебошад ?

کجا این دل که من دارم به جای خویش می‌باشد؟

Бирав , эй ҷони нохушнӯд , кин ҳо нест ҷо акнӯн

برو، ای جان ناخشنود، کاین‌ها نیست جا اکنون

Ки бдхўи подшоҳӣ дар дил дарвеш ме бошад

که بدخو پادشاهی در دل درویش می‌باشد

Брҳмнро бути андар хона бошад , ман бтар зуем

برهمن را بت اندر خانه باشد، من بتر زویم

Ки бути пӯшида дар ҷони ман бдкиш ме бошад

که بت پوشیده در جان من بدکیش می‌باشد

Куҷои он бахт дорад корзўиш дар канор ояд ?

کجا آن بخت دارد کآرزویش در کنار آید؟

Гадои кӯи шабӣ то рӯзи каҷ андеш ме бошад

گدایی کو شبی تا روز کج‌اندیش می‌باشد

зи ғайрати сӯхтам , эй ҷон , мазан бар дигарон ғамза

ز غیرت سوختم، ای جان، مزن بر دیگران غمزه

Ки хусравро ҳамеша дар ҷигари ин риш ме бошад

که خسرو را همیشه در جگر این ریش می‌باشد