Ҳамаи шаб дар дилами он кофар хунхор ме гардад

همه شب در دلم آن کافر خونخوار می‌گردد

Ҳарири бистарам дар зери паҳлу хор ме гардад

حریر بسترم در زیر پهلو خار می‌گردد

Серумро хоки хоҳӣ дидани андари кӯй ӯ рӯзӣ

سرم را خاک خواهی دیدن اندر کوی او روزی

Ки девонаи дилами гирди бало бисёр ме гардад

که دیوانه دلم گرد بلا بسیار می‌گردد

Машав ранҷа ба тир афгандан , эй тарки камони абрӯ

مشو رنجه به تیر افگندن، ای ترک کمان‌ابرو

Ки мискини сайди ҳам аз диданат мурдор ме гардад

که مسکین صید هم از دیدنت مردار می‌گردد

Напиндорам ки ҳаргиз чун гули рӯят ба дасти орад

نپندارم که هرگز چون گل رویت به دست آرد

Сабои кӯи рӯзу шаб бар гирд ҳар гулзор ме гардад

صبا کو روز و شب بر گرد هر گلزار می‌گردد

Чаро сад ҷо нагардад ғунчаи дили пора ҳамчун гул ?

چرا صد جا نگردد غنچه دل پاره همچون گل؟

Ки он сарви равон дар дили дамии сад бор ме гардад

که آن سرو روان در دل دمی صد بار می‌گردد

Ту бории бодаи даҳ , эй дил , ки онҷои мадхалии дорӣ

تو باری باده ده، ای دل، که آنجا مدخلی داری

Ки мискини колбуди гирд дар ва девор ме гардад

که مسکین کالبد گرد در و دیوار می‌گردد

Асири ишқро маъзӯри дор , эй пндгў , бигузар

اسیر عشق را معذور دار، ای پندگو، بگذر

Ки чун соқӣ ба кор ояд хирад бекор ме гардад

که چون ساقی به کار آید خرد بیکار می‌گردد

зи шаҳри афғони баромад , дар харобиҳо Фтм акнӯн

ز شهر افغان برآمد، در خرابی‌ها فتم اکنون

Ки аз фарёди ман дилҳои халқ аФгор ме гардад

که از فریاد من دل‌های خلق افگار می‌گردد

Чаҳ ғам ӯро ки дар ҳар шаҳр расво мешавад хусрав

چه غم او را که در هر شهر رسوا می‌شود خسرو

Бибин то чанд саг чун ӯ ба ҳар бозор ме гардад

ببین تا چند سگ چون او به هر بازار می‌گردد