Савори чобуки ман бози азм лашкарӣ дорад

سوار چابک من باز عزم لشکری دارد

Дили ман пори барад , имсол бо ҷон доварӣ дорад

دل من پار برد، امسال با جان داوری دارد

Ман андари хоки майдонаши лагадкӯби ситами гаштам

من اندر خاک میدانش لگدکوب ستم گشتم

Ҳануз он шаҳсавори ман сар ҷавлонгарӣ дорад

هنوز آن شهسوار من سر جولانگری دارد

Ба ҳар лашкар ки меояд зи ман ҷон май барад , борӣ

به هر لشکر که می آید ز من جان می برد، باری

Ки мегуяд ки ин шеваи зи баҳр дилбарӣ дорад

که می گوید که این شیوه ز بهر دلبری دارد

Мусулмонон , нигаҳ доред бе чораи дили худ ро

مسلمانان، نگه دارید بی چاره دل خود را

Ки тирандози ман мастасту кеш кофарӣ дорад

که تیرانداز من مست است و کیش کافری دارد

Надорам ончунон бахтӣ ки хонд бандаи хешам

ندارم آنچنان بختی که خواند بنده خویشم

Ғуломи давлати онам ки бо ӯ чокарӣ дорад

غلام دولت آنم که با او چاکری دارد

Туе девонааш , ҷоно , ки дории сояи гесу

تویی دیوانه اش، جانا، که داری سایه گیسو

Дилами девонатар аз ту ки осеб парӣ дорад

دلم دیوانه تر از تو که آسیب پری دارد

Мислигар як сухан бо ман бигӯед оқибати он ро

مثل گر یک سخن با من بگوید عاقبت آن را

Наёрад бар забону сарзаниш чун барбарӣ дорад

نیارد بر زبان و سرزنش چون بربری دارد

Маро чун май кашӣ , ҷоно , шафоат мекунад ҷонам

مرا چون می کشی، جانا، شفاعت می کند جانم

намегуяд , макаш , аммо сухан дар лоғарӣ дорад

نمی گوید، مکش، اما سخن در لاغری دارد

Ба бадномии баромади номи хусрав аз паии дида

به بدنامی برآمد نام خسرو از پی دیده

На яктар доманӣ дорад ки сад доман тарӣ дорад

نه یک تر دامنی دارد که صد دامن تری دارد