з давр нест муяссари назар ба рӯй ту мо ро
ز دور نیست میسر نظر به روی تو ما را
Чаҳ давлатии сети таъолии аллоҳ аз қади ту қабо ро
چه دولتی ست تعالی الله از قد تو قبا را
Аз онгаҳе ки ту султон ба малик дил бинишастӣ
از آنگهی که تو سلطان به ملک دل بنشستی
Нишоту хоб ба шабҳо ҳароми гашти гадо ро
نشاط و خواب به شبها حرام گشت گدا را
зи теғи каш ба ҳузурам ки подшоҳи бутоне
ز تیغ کش به حضورم که پادشاه بتانی
Ба давр бош фироқами макаши зи баҳри худо ро
به دور باش فراقم مکش ز بهر خدا را
Агар чаҳ дар дил мо монад ёдгори ҷафоят
اگر چه در دل ما ماند یادگار جفایت
Мабод онкӣ равад аз дарунаи ёди ту мо ро
مباد آنکه رود از درون یاد تو ما را
Дареғи ҷон ки яке беш нест варна зи чашмат
دریغ جان که یکی بیش نیست ورنه ز چشمت
Ба нархи нек харидан тавон матоъи бало ро
به نرخ نیک خریدن توان متاع بلا را
Хромшии сркў ки гуҳ аз гуҳӣ ба киришма
خرامشی سر کو که، گه از گهی به کرشمه
Ки зер хок кунӣ зиндаи куштагони бало ро
که زیر خاک کنی زنده کشتگان بلا را
Муфарраҳӣ ки табибон диҳанд дӯст надорам
مفرحی که طبیبان دهند دوست ندارم
Ки баради лиззати дардати зи коми завқи даво ро
که برد لذت دردت ز کام ذوق دوا را
Чу ҷони даҳум қадамӣ сӯемоварӣ ки азизон
چو جان دهم قدمی سویم آوری که عزیزان
Гулӣ дареғ надоранд хоки аҳли вафо ро
گلی دریغ ندارند خاک اهل وفا را
На ман асири бтонм ба ихтиёру лекин
نه من اسیر بتانم به اختیار و لیکن
Гусаст май натавонад касе каманди қазо ро
گسست مینتواند کسی کمند قضا را
Насим ҳам нарасад зу гуҳӣ ки зиндаи бимонам
نسیم هم نرسد زو گهی که زنده بمانم
Магар ки бар сари кӯяш гузар намонад сабо ро
مگر که بر سر کویش گذر نماند صبا را
Ба чашми хусрав аз онгаҳ ки ҷо гирифт хаёлаш
به چشم خسرو از آنگه که جا گرفت خیالش
зи оби чашм ба ҳар сугулии шкФти сабо ро
ز آب چشم به هر سوگلی شکفت صبا را