Агар он ҷодӯии хунхораи наргис дар фусуни орад

اگر آن جادوی خونخواره نرگس در فسون آرد

Бо осӯдаро каз дасти бихўобии забуни орад

با آسوده را کز دست بیخوابی زبون آرد

Марои бории баромади ҷони азин ҷони даруни монда

مرا باری برآمد جان ازین جان درون مانده

Касе бошад ки дил бишкофад ва ӯро буруни орад

کسی باشد که دل بشکافد و او را برون آرد

Гила аз бод мекардам ки норад зу ба ҷузи гардӣ

گله از باد می کردم که نارد زو به جز گردی

Ба дидаи орзӯмандам ки он давлат кунун орад

به دیده آرزومندم که آن دولت کنون آرد

зи баси дилҳо ки монад овехта дар зулфи мишкӣнаш

ز بس دلها که ماند آویخته در زلف مشکینش

Гуҳӣ зу буии машки оради сабо , гуҳи буии хӯни орад

گهی زو بوی مشک آرد صبا، گه بوی خون آرد

Маро гӯйанд савдоу ҷунуни оради рухи некӯ

مرا گویند سودا و جنون آرد رخ نیکو

Ба ҷон дармондаам , эй кош , савдоу ҷунуни орад

به جان درمانده ام، ای کاش، سودا و جنون آرد

зи баҳр озмуданро чунон дидам , сазад он дам

ز بهر آزمودن را چنان دیدم، سزد آن دم

Мабодои ҳеҷ душманро дили андари озмӯни орад

مبادا هیچ دشمن را دل اندر آزمون آرد

Намӯдӣ сайраму киштӣ , вале аз тишнагии мурда

نمودی سیرم و کشتی، ولی از تشنگی مرده

Ба якбори ончунон бади шарбатиро тоб чун орад

به یکبار آنچنان بد شربتی را تاب چون آرد

Ба ҷои ҷӯии шер аз чашми хусрави ҷӯй хӯн ояд

به جای جوی شیر از چشم خسرو جوی خون آید

Чу Фарҳод ар зи хонаи рӯ ба кӯҳи бесутуни орад

چو فرهاد ار ز خانه رو به کوه بیستون آرد