Мёи ғамзаи занони берун ки ҳўиӣ дар ҷаҳон уфтад

میا غمزه زنان بیرون که هویی در جهان افتد

Дилӣ бехонимонро оташи андар хонимон уфтад

دلی بی خانمان را آتش اندر خانمان افتد

Агар ман аз суҷуди остонати куштании гаштам

اگر من از سجود آستانت کشتنی گشتم

Ҳам онҷои каш ки то бории серум бар устон уфтад

هم آنجا کش که تا باری سرم بر استان افتد

Пас аз мурдан ба зоғони даҳ тани андӯҳи прўрдм

پس از مردن به زاغان ده تن اندوه پروردم

Нахоҳам то саги кӯии турои ин устихон уфтад

نخواهم تا سگ کوی ترا این استخوان افتد

Чунин кӯи маст ва ғалатон меравад ваа к-эии рақиб ӯ ро

چنین کو مست و غلطان می رود وه کای رقیب او را

Мадаи рухсат ки май тарсами харобӣ дар ҷаҳон уфтад

مده رخصت که می ترسم خرابی در جهان افتد

Дилами пари хӯн ва май нозам ба рӯйиш ,гар чаҳ ме донам

دلم پر خون و می نازم به رویش، گر چه می دانم

Казин сайлоби рӯзии рахна бар бунёд ҷон уфтад

کزین سیلاب روزی رخنه بر بنیاد جان افتد

Ҳамаи кас дар дареғи ман ки чун мемерад ин мискин

همه کس در دریغ من که چون می میرد این مسکین

Марои ин орзӯи кӯро назар бар ман чисон уфтад

مرا این آرزو کو را نظر بر من چسان افتد

Збд Меҳрӣ намеуфтад назар бар рӯем он ма ро

زبد مهری نمی افتد نظر بر رویم آن مه را

Мабодо дар ҷаҳони касро ма номеҳрбон уфтад

مبادا در جهان کس را مه نامهربان افتد

Ба кӯяшгар чаҳ май нолам ба дард , аммо бад-ӣни шодам

به کویش گر چه می نالم به درد، اما بدین شادم

Ки вақте нолаам дар гӯши он номеҳрбон уфтад

که وقتی ناله ام در گوش آن نامهربان افتد

Агар бодом тар гуяд ки бо чашми ту май монам

اگر بادام تر گوید که با چشم تو می مانم

Чунон сангаши занам бар сар ки мағзаш дар даҳон уфтад

چنان سنگش زنم بر سر که مغزش در دهان افتد

Агар бибинад ҷамолашро ба рӯзи ҷанги аспоҳӣ

اگر ببیند جمالش را به روز جنگ اسپاهی

Чунон бихўд шавад ногуҳ ки аз дасташ камон уфтанд

چنان بیخود شود ناگه که از دستش کمان افتند

Ҳамаи каси дӯсти пеши рӯ ,у лекини дӯсти онро дон

همه کس دوست پیش رو، و لیکن دوست آن را دان

Ки ёди оради зи ту , чун рӯзгорӣ дар миён уфтад

که یاد آرد ز تو، چون روزگاری در میان افتد

Матарс аз бими ҷон , хусрав , агар дар ишқ май лофӣ

مترس از بیم جان، خسرو، اگر در عشق می لافی

Ки бошад саҳли ошиқро , агар ҷонӣ зиён уфтад

که باشد سهل عاشق را، اگر جانی زیان افتد