Ҳамаи мастии халқ аз соғару паймона май хезад
همه مستی خلق از ساغر و پیمانه میخیزد
Марои девонагӣ зон наргиси мастона май хезад
مرا دیوانگی زان نرگس مستانه میخیزد
Хушам бо оҳи гарми имшаб , мадаи ташвишам , эй гиря
خوشم با آه گرم امشب، مده تشویشم، ای گریه
Ки хуш май сўздми ин оташӣ каз хона май хезад
که خوش میسوزدم این آتشی کز خانه میخیزد
Ҳамаи шаб бо хаёл , афсонаҳои дард худ гӯям
همه شب با خیال، افسانههای درد خود گویم
Маро аз ҷумла бехобӣ азон афсона май хезад
مرا از جمله بیخوابی ازان افسانه میخیزد
Хаёлаш дар дилам май гашт , пурсидам , чаҳ май ҷӯӣ
خیالش در دلم میگشت، پرسیدم، چه میجویی
Гиёҳи дӯстӣ , гуфто , азин вайрона май хезад
گیاه دوستی، گفتا، ازین ویرانه میخیزد
Асас каз нолаам девона шуд мегуфт бо ёрон
عسس کز نالهام دیوانه شد میگفت با یاران
Ки боз омад шабу афғони он девона май хезад
که باز آمد شب و افغان آن دیوانه میخیزد
Ман аз худ сӯхтам , на аз ту , эй шамъи нкўрўён
من از خود سوختم، نه از تو، ای شمع نکورویان
Ҳалоки ҷони парвонаи ҳам аз парвона май хезад
هلاک جان پروانه هم از پروانه میخیزد
Лабат гар мехӯрд хӯнами гунаҳи корам ба як бӯса
لبت گر میخورد خونم گنهکارم به یک بوسه
Чаҳ кардам кони хатат аз гирди лаби хасмона май хезад
چه کردم کان خطت از گرد لب خصمانه میخیزد
Мапуаш он холро баҳри худо аз дидаи мардум
مپوش آن خال را بهر خدا از دیده مردم
Ки мискини мурғи ғофилро бало аз дона май хезад
که مسکین مرغ غافل را بلا از دانه میخیزد
Чаҳ ёрӣ бошад ин охир ки нораии раҳм бар хусрав
چه یاری باشد این آخر که ناری رحم بر خسرو
Чунин каз дард ӯ фиғони зи сад бегона май хезад
چنین کز درد او فغان ز صد بیگانه میخیزد