Ҳавоӣ мерасад каз сари гиребон чок хоҳам зад

هوایی می رسد کز سر گریبان چاک خواهم زد

Кулоҳи офият бо сари баҳам бар хок хоҳам зад

کلاه عافیت با سر بهم بر خاک خواهم زد

Бар он глрх чу роҳам нест , сӯй боғ хоҳам шуд

بر آن گلرخ چو راهم نیست، سوی باغ خواهم شد

Ба ёдаши пеш ҳар сарвии гиребон чок хоҳам зад

به یادش پیش هر سروی گریبان چاک خواهم زد

Марои ин бас ки бар хокам савора бигузарӣ рӯзӣ

مرا این بس که بر خاکم سواره بگذری روزی

Гузаштаи сети онкии ман ин заҳрро фитрок хоҳам зад

گذشته ست آنکه من این زهر را فتراک خواهم زد

Ҳаме гуфт аз ту шавем дасти азин ғам ,гар расми рӯзӣ

همی گفت از تو شویم دست ازین غم، گر رسم روزی

Басои гиря ки пешаши зини дил ғамнок хоҳам зад

بسا گریه که پیشش زین دل غمناک خواهم زد

Ба ҷони ту ки ҷон тобок бошад дар дами охир

به جان تو که جان تاباک باشد در دم آخر

Дами меҳру вафояти ҳам дар он тобок хоҳам зад

دم مهر و وفایت هم در آن تاباک خواهم زد

зи хӯнам ,гар чаҳ нопокаст он , дар шӯии ҳам комшб

ز خونم، گر چه ناپاک است آن، در شوی هم کامشب

Ман обӣ бар дараш зини дида намнок хоҳам зад

من آبی بر درش زین دیده نمناک خواهم زد

Ба шабҳои ғамам бе ту чаҳ ҷои ақлу ҷону дил

به شبهای غمم بی تو چه جای عقل و جان و دل

Биё , эй шамъи ҷон , коташи дарин хошок хоҳам зад

بیا، ای شمع جان، کاتش درین خاشاک خواهم زد

Азин пас , хсрўо , девонагӣ , зеро намонад он дил

ازین پس، خسروا، دیوانگی، زیرا نماند آن دل

Ки лофи шери пеши он бут чолок хоҳам зад

که لاف شیر پیش آن بت چالاک خواهم زد