Чу тарки масти ман ҳар лаҳзае сӯй дигар ғлтд

چو ترک مست من هر لحظه ای سوی دگر غلتد

Шавад назорагии девона ва зу масттар ғлтд

شود نظارگی دیوانه و زو مست تر غلتد

Ба чавгони бозии он соъат ки тавсанро диҳад ҷавлон

به چوگان بازی آن ساعت که توسن را دهد جولان

Ба майдон дар хами чавгонаш аз ҳар сӯии сари ғлтд

به میدان در خم چوگانش از هر سوی سر غلتد

зи гирди олӯда рӯй он савори ман ҳаме хоҳад

ز گرد آلوده روی آن سوار من همی خواهد

Ки уфтад дар замини хуршеду андари хок дар ғлтд

که افتد در زمین خورشید و اندر خاک در غلتد

Ҳазорон гавҳари ҷон қисматаст он дар ғалтон ро

هزاران گوهر جان قسمت است آن در غلتان را

Ки ҳангоми хуй аз рухсори он зебои писари ғлтд

که هنگام خوی از رخسار آن زیبا پسر غلتد

Шабаши хуши бод , рӯз аз дида бе хоби пари хӯнам

شبش خوش باد، روز از دیده بی خواب پر خونم

Чу ӯ бар фарши айши хеши маст ва бе хабари ғлтд

چو او بر فرش عیش خویش مست و بی خبر غلتد

Нғлтди кас чу ман дар шеваҳои ошиқӣ дар хӯн

نغلتد کس چو من در شیوه های عاشقی در خون

Магари маҷнӯн дигар зинда шавад зинсон ки дар ғлтд

مگر مجنون دگر زنده شود زینسان که در غلتد

Басӣ ғалтид хусрави баҳри хобу номдш , акнӯн

بسی غلتید خسرو بهر خواب و نامدش، اکنون

Ту бинмо чашми ғалтонаш ки дар хоб дигар ғлтд

تو بنما چشم غلتانش که در خواب دگر غلتد