Бутии кӯ ҳар дамами дашномҳои шаккарин бахшад

بتی کو هر دمم دشنامهای شکرین بخشد

Ба аз дашном набӯд ,гар набот вонгбин бахшад

به از دشنام نبود، گر نبات وانگبین بخشد

Ба ғайриигар ҷафо гуяд биринҷам , конаст ҳақи ман

به غیری گر جفا گوید برنجم، کانست حق من

Бтар ранҷам агар ҷой ҷафоем офарин бахшад

بتر رنجم اگر جای جفایم آفرین بخشد

Хуши он дуздида хандидан бар ин девонаи мискин

خوش آن دزدیده خندیدن بر این دیوانه مسکین

Ки мӯриро ҳамаи малики сулаймон зон нигин бахшад

که موری را همه ملک سلیمان زان نگین بخشد

Қадаш хӯн мехӯрд дар дил , ман аз вай дар ҷигар хӯрдан

قدش خون می خورد در دل، من از وی در جگر خوردن

Ниҳолӣ кин хӯриш ёбад , зарурат бар ҳамин бахшад

نهالی کاین خورش یابد، ضرورت بر همین بخشد

Чу санги нозанинони гул буд бар рӯй муштоқон

چو سنگ نازنینان گل بود بر روی مشتاقان

Ман аз дида бирезам ҳар гулии кон нозанин бахшад

من از دیده بریزم هر گلی کان نازنین بخشد

Чаҳ бошад ,гар чу май меҳри мусулмонӣ буд дар вай

چه باشد، گر چو می مهر مسلمانی بود در وی

Худои он номусулмонро магари имон ва дайн бахшад

خدا آن نامسلمان را مگر ایمان و دین بخشد

Аҷаб бахшанда Эй шуд чашми хусрав бар сари кӯяш

عجب بخشنده ای شد چشم خسرو بر سر کویش

Ки хок дар кунад дарюза ва дар смин бахшад

که خاک در کند دریوزه و در ثمین بخشد