Онро ки сару корӣ бо чун ту нигор уфтад

آن را که سر و کاری با چون تو نگار افتد

Сари пеши ту дрбо зад чун кор ба кор уфтад

سر پیش تو دربا زد چون کار به کار افتد

Сангаст на дили кӯро бо зулф ту уфтад хеш

سنگ است نه دل کو را با زلف تو افتد خویش

Баси турфа буд сангии кӯ бар сар мор уфтад

بس طرفه بود سنگی کو بر سر مار افتد

Уфтад чу ту бархезӣ дар пои ту сад ошиқ

افتد چو تو برخیزی در پای تو صد عاشق

Зини ҷумла чаҳ бархезад , бо онкӣ ҳазор уфтад

زین جمله چه برخیزد، با آنکه هزار افتد

Ҷон хок шавад зини ғам каз зулфи ту вомонда

جان خاک شود زین غم کز زلف تو وامانده

Гул хушк шавад барҷогар ёд баҳор уфтад

گل خشک شود برجا گر یاد بهار افتد

Сад гиря кунад мардум то ту ба канори ое

صد گریه کند مردم تا تو به کنار آیی

Сад мавҷ занад дарё то дар ба канор уфтад

صد موج زند دریا تا در به کنار افتد

Аз новаки мижгонат афғон накунам ҳаргиз

از ناوک مژگانت افغان نکنم هرگز

Гуҳи гуҳи гузари булбули ҳам бар сар хор уфтад

گه گه گذر بلبل هم بر سر خار افتد

Алқсаҳ баровардӣ гардии зи дили хусрав

القصه برآوردی گردی ز دل خسرو

Ҳам дида намехоҳад каш бо ту ғубор уфтад

هم دیده نمی خواهد کش با تو غبار افتد