Шафоати омадам , эй дӯст , дидаи худ ро

شفاعت آمدم، ای دوست، دیده خود را

Каз ӯ мапуаш гули нўдмидаҳи худ ро

کز او مپوش گل نودمیده خود را

Расед хайли ғамат варна истади ҷонам

رسید خیل غمت ورنه ایستد جانم

Куҷо барам бадани ғами расидаи худ ро

کجا برم بدن غم رسیده خود را

Ба гӯш раҳ надиҳӣ нолаи маро , чаҳ кунам ?

به گوش ره ندهی ناله مرا، چه کنم؟

Чу ношунида кунад кас шунида худ ро

چو ناشنیده کند کس شنیده خود را

Ба рӯи сиёҳии доғ ҳабаш макун пари рӯ

به رو سیاهی داغ حبش مکن پر رو

Мари ин ғулом дирам нохарида худ ро

مر این غلام درم ناخریده خود را

Чунин ки ман зи ту лаб май газам кам ар гӯйӣ

چنین که من ز تو لب می گزم کم ار گویی

Ки марҳамӣ бирасонам гузидаи худ ро

که مرهمی برسانم گزیده خود را

Гусаст риштаи сабрам чигуна брдўзм

گسست رشته صبرم چگونه بردوزم

Шикофи домани даҳ ҷои даридаи худ ро

شکاف دامن ده جا دریده خود را

Ба чоҳи шавқи фурӯ мондаам , худовандо

به چاه شوق فرو مانده ام، خداوندا

Фурӯ гузошт макун офарӣдаи худ ро

فرو گذاشت مکن آفریده خود را

Паридани дилами ин буд каз туами набард

پریدن دلم این بود کز توام نبرد

Кунун ба дом ки ҷӯям парида худро ?

کنون به دام که جویم پریده خود را؟

Дарои боз ба тан , эй дили пари оташи ман

درآی باز به تن، ای دل پر آتش من

Бисӯз ин тан меҳнат кашида худ ро

بسوز این تن محنت کشیده خود را

зи боди зулфи ту шӯрида буд , азон хусрав

ز باد زلف تو شوریده بود، ازان خسرو

Ба бод дод дил орамида худ ро

به باد داد دل آرمیده خود را