Чун баҳр хиромидани боРоми зи замини хезад

چون بهر خرامیدن بارم ز زمین خیزد

Баси дашна ки ёронро андари дилу дайни хезад

بس دشنه که یاران را اندر دل و دین خیزد

Сару қад нўхизш бинишаст маро дар дил

سر و قد نوخیزش بنشست مرا در دل

На дил ки ба ҷон шайъанд сарвӣ ки чунин хезад

نه دل که به جان شیند سروی که چنین خیزد

Шабҳо ки кунам нола бар ёди қадаш , аз ман

شبها که کنم ناله بر یاد قدش، از من

Қомати шунӯди муаззин чун бонги пасини хезад

قامت شنود مؤذن چون بانگ پسین خیزد

Гӯйӣ ки сабои дилро бардошти зи ҷои худ

گویی که صبا دل را برداشت ز جای خود

Чун дар таги аспи худ он моҳи зи зини хезад

چون در تگ اسپ خود آن ماه ز زین خیزد

Бас каз ҳасади чашмаш бемор шавад наргис

بس کز حسد چشمش بیمار شود نرگس

Аз шох Асо созад , онгаҳ зи замини хезад

از شاخ عصا سازد، آنگه ز زمین خیزد

Гар теғ кашад бар ман , ман сари нкшм аз вай

گر تیغ کشد بر من، من سر نکشم از وی

Каз ман ҳама меҳр ояд , вази ваии ҳамаи кини хезад

کز من همه مهر آید، وز وی همه کین خیزد

Тарсони гузарами сӯяш каз гӯшаи чашм ӯ

ترسان گذرم سویش کز گوشه چشم او

Бо тиру камони ногуҳи туркии зи камӣни хезад

با تیر و کمان ناگه ترکی ز کمین خیزد

Ман сӯхтаи ишқам , ту дам дамем эй дил

من سوخته عشقم، تو دم دمیم ای دل

Ин сӯхтаро оташи охири ҳам азин хезад

این سوخته را آتش آخر هم ازین خیزد

Гар лаъл лабаш ёбад зон гӯна газад хусрав

گر لعل لبش یابد زان گونه گزد خسرو

Каз кор бар он хотами сад нақши нигини хезад

کز کار بر آن خاتم صد نقش نگین خیزد