Ушшоқи ҳаёт аз лаби хандон ту ёбанд

عشاق حیات از لب خندان تو یابند

Хубони амали фитнаи зи девон ту ёбанд

خوبان عمل فتنه ز دیوان تو یابند

Бубинами ма аз ҷайби сипеҳр ва накушуд дил

ببینم مه از جیب سپهر و نکشد دل

Кони ма ки баради дили зи гиребон ту ёбанд

کان مه که برد دل ز گریبان تو یابند

Шояд ки ба шукрона диҳандат сари дигар

شاید که به شکرانه دهندت سر دیگر

Онон ки сари хеш ба чавгон ту ёбанд

آنان که سر خویش به چوگان تو یابند

эй бахти касоне ки ба рағми ман маҳрӯм

ای بخت کسانی که به رغم من محروم

Бӯсидани пои саги дарбон ту ёбанд

بوسیدن پای سگ دربان تو یابند

Фардои қиёмат ки ба инсоф расад халқ

فردای قیامت که به انصاف رسد خلق

Зангори гирифтаи ҳамаи пайкон ту ёбанд

زنگار گرفته همه پیکان تو یابند

Гар хоки вуҷӯдам , зи пас марги ббизнд

گر خاک وجودم، ز پس مرگ ببیزند

Баси дасти тазаллум ки ба домон ту ёбанд

بس دست تظلم که به دامان تو یابند

Ҳар ҷо ки гурезади дили сўдоздаҳи ман

هر جا که گریزد دل سودازده من

Бозаш ба сари зулфи парешон ту ёбанд

بازش به سر زلف پریشان تو یابند

Ишқ аз кашадам , миннати ҳиҷрони ту бар ман

عشق از کشدم، منت هجران تو بر من

Кин мартаба аз давлати ҳиҷрон ту ёбанд

کاین مرتبه از دولت هجران تو یابند

Бар сӯхтагон кам зи яке ханда ки борӣ

بر سوختگان کم ز یکی خنده که باری

Дод ҷигари худ зи намакдон ту ёбанд

داد جگر خود ز نمکدان تو یابند

Дар юза ҷон мекунад аз лаъли ту хусрав

در یوزه جان می کند از لعل تو خسرو

Кони чошнӣ аз чашмаи ҳайвон ту ёбанд

کان چاشنی از چشمه حیوان تو یابند