Сад ҷон ба яке донг ба бозор фурушанд

صد جان به یکی دانگ به بازار فروشند

Хубон ба дилу ҷони з чаҳ рухсор фурушанд ?

خوبان به دل و جان ز چه رخسار فروشند؟

Ҷон мекашадаш сӯии худу дил ба сӯии хеш

جان می کشدش سوی خود و دل به سوی خویش

Бар дастгар ин ҳар ду харидор фурушанд

بر دست گر این هر دو خریدار فروشند

Бо онкӣ ситонем ба сад ҷон макун охир

با آنکه ستانیم به صد جان مکن آخر

Неи ашкнаҳ , эй дӯст , ба харвор фурушанд

نی اشکنه، ای دوست، به خروار فروشند

Бо ғамза бигӯ каз дгарони пештараши каш

با غمزه بگو کز دگران پیشترش کش

Ёрон ба маҳаллӣ ки буд ёр фурушанд

یاران به محلی که بود یار فروشند

Ин дил чу зи савдоӣ ту афтод ба бозор

این دل چو ز سودای تو افتاد به بازار

Онҷои талаби ин ҷиФаҳ ки мурдор фурушанд

آنجا طلب این جیفه که مردار فروشند

Ноинд ба бозор батон аҳли саломат

نایند به بازار بتان اهل سلامت

Конҷои ҳамаи хубону дил аФгор фурушанд

کانجا همه خوبان و دل افگار فروشند

Бории сухани ошиқӣ аз баҳр чаҳ гӯйанд ?

باری سخن عاشقی از بهر چه گویند؟

Онон ки чу хусрави ҳама гуфтор фурушанд

آنان که چو خسرو همه گفتار فروشند