эй каз рухи ту дида , ҳамаи ҷон ва ҷаҳон дид

ای کز رخ تو دیده، همه جان و جهان دید

Дар ҳайрати онам ки туро чун битавон дид

در حیرت آنم که ترا چون بتوان دید

Бо қади ту булбули сухани сарв ҳаме гуфт

با قد تو بلبل سخن سرو همی گفت

Он дид гули сӯрӣ ва дар сарв равон дид

آن دید گل سوری و در سرو روان دید

Бечораи дилам дар шикани зулфи ту хӯн шуд

بیچاره دلم در شکن زلف تو خون شد

Оре , чаҳ кунад , маслиҳати вақт дар он дид

آری، چه کند، مصلحت وقت در آن دید

Ҷон аз шукри васли ту бебаҳра намонда сет

جان از شکر وصل تو بی بهره نمانده ست

Зеро ки дар он хӯрдани заҳрӣ ба гумон дид

زیرا که در آن خوردن زهری به گمان دید

Моро ба даҳонат нарасад даст , хуши онкас

ما را به دهانت نرسد دست، خوش آنکس

Каз чошнии лаъли ту дастӣ ба даҳон дид

کز چاشنی لعل تو دستی به دهان دید