Замонаи шакл дигар гашт ва рафт он меҳрбонӣ ҳо
زمانه شکل دیگر گشت و رفت آن مهربانیها
Ҳамаи хуноба ҳасрат шудаст он дўстгонӣ ҳо
همه خونابهٔ حسرت شدست آن دوستگانیها
Азизоне ки аз субҳати гарон тар бӯдаанд аз ҷон
عزیزانی که از صبحت گرانتر بودهاند از جان
Чу бар дилҳо гарони гаштанди бурданди он гаронӣ ҳо
چو بر دلها گران گشتند بردند آن گرانیها
Нишони ҳамдамон ҷое наме байнам , чаҳ шуд оре
نشان همدمان جایی نمیبینم، چه شد آری
Замона маҳв кард аз сар дигар раҳи он гаронӣ ҳо
زمانه محو کرد از سر دگر ره آن گرانیها
Кунун дар кунҷ меҳмон заминанд онкии дидстӣ
کنون در کنج مهمان زمینند آنکه دیدستی
Парии рӯйон зевар кардаро дар миҳмонӣ ҳо
پریرویان زیور کرده را در میهمانیها
Чу машки мо ҳама кофур шуд аз сардии олам
چو مشک ما همه کافور شد از سردی عالم
Ҷавононро зи мо дил сард шуд кӯи он ҷавонӣ ҳо
جوانان را ز ما دل سرد شد کو آن جوانیها
Вагар сӯзем дар олам касе дилсӯз мо набӯд
وگر سوزیم در عالم کسی دلسوز ما نبود
зи бас каз меҳрбонон рафт сӯзи меҳрбонӣ ҳо
ز بس کز مهربانان رفت سوز مهربانیها
Маханд , эй Комрони ишқ , бар талхии айши ман
مخند، ای کامران عشق، بر تلخی عیش من
Ки ман ҳам доштами андозаи худ Комронӣ ҳо
که من هم داشتم اندازه خود کامرانیها
Касе комрўз дар шодӣаст фардои байняш дар ғам
کسی کامروز در شادیست فردا بینیَش در غم
Навиди мотами ғами дони навоу шодмонӣ ҳо
نوید ماتم غم دان نوا و شادمانیها
Ба нақд хўшдлӣ мафруш даҳ рӯзи ҳаёти худ
به نقد خوشدلی مفروش ده روز حیات خود
Ки хоҳад ройгон рафтани матоъи Комронӣ ҳо
که خواهد رایگان رفتن متاع کامرانیها
Ғами оради ёди шодиҳои рафта дар дили хусрав
غم آرد یاد شادیهای رفته در دل خسرو
Чу ёди тандурустӣу замони шодмонӣ ҳо
چو یاد تندرستی و زمان شادمانیها