Ҳар сар ки ба савдои ту аз пой дар омад

هر سر که به سودای تو از پای در آمد

Аз хоки кафи пои тўоши тоҷ сар омад

از خاک کف پای تواش تاج سر آمد

Даст аз ҳамаи хубони ҷаҳони шаст ба покӣ

دست از همه خوبان جهان شست به پاکی

Чашмам ки хаёли тўош аз дида дар омад

چشمم که خیال تواش از دیده در آمد

Ҳамчун нафаси боди сабои ғолия бар шуд

همچون نفس باد صبا غالیه بر شد

Ҳар дам ки ба савдои ту аз синаи баромад

هر دم که به سودای تو از سینه برآمد

Сайлоби сиришк аз ғами ҳиҷрони туами дӯш

سیلاب سرشک از غم هجران توام دوش

То дӯши бад , имрӯз ба болой сар омад

تا دوش بد، امروز به بالای سر آمد

Гуфтам ки ғами ишқи ту берун равад аз дил

گفتم که غم عشق تو بیرون رود از دل

Дардо ки нарафт он ғаму бор дигар омад

دردا که نرفت آن غم و بار دگر آمد

Ёрб , чаҳ тавон кард ки май хорӣу риндӣ

یارب، چه توان کرد که می خواری و رندی

Пеши ҳама айбасту марои ин ҳунар омад

پیش همه عیب است و مرا این هنر آمد

Гар одати бахти ману хуии ту чунин аст

گر عادت بخت من و خوی تو چنین است

Мушкил буд аз кулбаи аҳзон ба дар омад

مشکل بود از کلبه احزان به در آمد

Сангасту сабуи ишқи туу қалби салимам

سنگ است و سبو عشق تو و قلب سلیمم

Бишикаст чу зулфи ту ки бар икдгр омад

بشکست چو زلف تو که بر یکدگر آمد

Хусрави зи дами боди саҳар май талабади ҷон

خسرو ز دم باد سحر می طلبد جان

Каз буии ту ҷон дар дами бод саҳар омад

کز بوی تو جان در دم باد سحر آمد