Бар оби рахти як гул сероб наёяд

بر آب رخت یک گل سیراب نیاید

Онч аз лабат ояд з меноб наёяд

آنچ از لبت آید ز می ناب نیاید

Донам ки лабати банда навозаст , валикин

دانم که لبت بنده نواز است، ولیکن

Он ба ки магас бар сар ҷлоб наёяд

آن به که مگس بر سر جلاب نیاید

Маъзӯрӣ , агар нест дилатро асари меҳр

معذوری، اگر نیست دلت را اثر مهر

Кин аҷзи исои сет , з қассоб наёяд

کاین عجز عیسی ست، ز قصاب نیاید

Ноомднтро гила аз бахт кунам , зонк

ناآمدنت را گله از بخت کنم، زانک

Дар кулбаи дарвеши ту маҳтоб наёяд

در کلبه درویش تو مهتاب نیاید

Шабҳо ман девонау ёр ва ду се ҳамдам

شبها من دیوانه و یار و دو سه همدم

Ман ноламу ёрони маро хоб наёяд

من نالم و یاران مرا خواب نیاید

Аз дил накушояд гиреҳ гиряам , оре

از دل نگشاید گره گریه ام، آری

Мотам чу буд сахт ба чашм об наёяд

ماتم چو بود سخت به چشم آب نیاید

Мо баҳри салоҳи рух соқӣ нагузорем

ما بهر صلاح رخ ساقی نگذاریم

Конро бутӣ ҳаст ба миҳроб наёяд

کان را بتی هست به محراب نیاید

Чаҳ айш буд онкӣ кунӣ бар дили хусрав

چه عیش بود آنکه کنی بر دل خسرو

Аз чашми ту бки новаки пар тоб наёяд

از چشم تو بک ناوک پر تاب نیاید